Vakantie 2015 - Zuid-Afrika

Vandaag was het eerste kerstdag. We begonnen met een kerstontbijt in het restaurant. Nou ja, kerstontbijt. Hier was helemaal niets in kerstsfeer gebracht, maar het ontbijt was wel heel uitgebreid (waarschijnlijk net zo als andere dagen, maar dat zullen we morgen zien). Het was vanmorgen erg bewolkt weer, dus de vraag was wat we zouden gaan doen. Eigenlijk hadden we de planning om een waterval in de buurt te gaan bekijken, daarna een hike te gaan lopen en daarna lekker rustig aan het zwembad te gaan liggen. Maar ja, dan moest het weer wel mee gaan werken.

We hebben eerst met André, het opperhoofd (denkt hij) van de lodge even overlegd. Het is trouwens een heel apart mannetje. Wat wij ook zeggen in het Engels, hij weigert Engels terug te praten. Hij praat alleen maar Afrikaans terug. Dan gaan wij ook maar gewoon Nederlands praten. Afrikaans is op zich nog wel een beetje te volgen maar dan moet het wel langzaam gaan en sommige dingen versta je echt niet. Wat we begrepen van André is dat er 2 hikes in de omgeving zijn. De makkelijke bleek niet goed onderhouden te zijn en konden we dus niet lopen. De moeilijke zou kunnen, maar hij vroeg wel of we geoefend waren. Hij zou ons dan de weg wijzen en we zouden stokken mee krijgen om te lopen. Maar eerst wilden we toch naar de waterval. Maar ook dat raadde André ons af. Hij zei dat je vandaag en morgen daar niet moest zijn. Wat we een beetje eruit haalden, maar wat hij niet zo duidelijk zei is dat er op deze dagen veel locals zouden zijn en dat die niet op ons zouden zitten te wachten??!! Toch wilden we de eerste waterval wel even proberen. Je kon daarvandaan een hele rondrit maken over 2 bergpassen, waarbij je nog een waterval zou passeren.
Eerst gingen we maar op pad met de auto naar de eerste waterval. Die lag vrij dicht in de buurt. Echt ontspannen reden we de berg niet op. Waar waren de locals? Uiteindelijk kwamen we bij een hek waar een man in een hokje zat. Hier moesten we betalen en hij zei dat we nog 2,5 km met de auto moesten en daarna nog 300 meter lopen. René vroeg nog of het druk was boven en wij waren de 2e auto pas. Wij naar boven. Onderweg passeerden we de andere auto. Die mensen zwaaiden vriendelijk. Uiteindelijk kwamen we op een lege parkeerplaats aan. Auto maar goed neergezet zodat we zo weg konden scheuren. Daarna een stukje gelopen. Maar wat een leuke beloning aan het eind. Het was een route over loopplanken naar een hele mooie waterval. Midden tussen de rotsen, prachtig tussen de natuur en...... geen local gezien. Na de nodige plaatjes te hebben geschoten weer terug naar de auto. Die stond er gelukkig nog met alle 4 de wielen er nog onder! Onderweg naar beneden kwamen we wel een aantal auto's tegen maar iedereen zwaaide vriendelijk. Aan het eind van de weg zaten de inzittenden van de eerste auto op de picknickplaats en zij waren al lekker aan het braaien. Het was tenslotte al half 11 in de ochtend!
We vervolgden ons pad op weg naar het dorpje 'De Rust'. Een mooie route langs olijvenplantages en andere ondefinieerbare gewassen. Onderweg liepen er zoals overal in Afrika veel mensen langs de weg. Waarschijnlijk op weg naar familie, want zo lijkt kerstmis hier gevierd te worden. De rit over de stoffige zandweg was goed te doen. Eenmaal het dorpje gepasseerd moesten we de Meiringspoort door. Een schitterende route over een geasfalteerde weg. Halverwege kwamen we de andere waterval tegen. Hier geen entree, maar nu het wat later op de dag was, veel locals. Het was ook weer een mooie waterval waar wat gezwommen werd, maar niet zo mooi als de eerste. Daarna moesten we een stuk van ongeveer 40 km rijden over een wat saaiere en vlakker gelegen weg. Ongemerkt werd het allemaal toch weer wat later dan gepland, dus we besloten de hike maar te laten voor wat het was.
Plotseling was daar het bordje van de Swartberg Pass. De weg veranderde weer snel in een stofhap sessie. Omdat de zon inmiddels was gaan schijnen hebben we de ramen maar dicht gedaan en de airco aan. De weg ging stijgen en bleef maar stijgen. De hobbels werden bobbels en de kuilen werden gaten. We waren blij dat het onze eigen auto niet was; de afschrijf termijn is één jaar korter geworden.
Het was wel een ontzettend mooie route. Deze pas schijnt bij de 5 mooiste passen te horen. De zandweg liep door ontzettend hoge rotsen. Je reed er echt midden doorheen. Prachtig. De weg was echter wel verschrikkelijk slecht en echt ontspannen zaten we niet. Met de wetenschap dat links beneden je een ontzettend diep ravijn was en je hier ook links moest rijden. Best eng....
Na de top van de berg te hebben bereikt gingen we weer met een slingerweg naar beneden. Geleidelijk aan werd de weg iets beter en na een tijdje bereikten we de verharde weg. Uiteindelijk kwamen we om 14.30 uur aan bij de lodge. Best een eind gereden vanaf 9.30 uur vanmorgen. Het weer was gelukkig weer helemaal opgeklaard en we hebben onszelf bij de lodge heerlijk beloond met een wijntje en een broodje met lekkere kaasjes die we gisteren nog in de supermarkt hadden gekocht.
Daarna zijn we gaan zwemmen. Het is echter bij één duik gebleken, omdat het water toch wel fris was en er een flinke wind stond. Toch even heerlijk gelegen met een boekje en wat muziek.
Na een warme douche hebben we de kerstkleding aangetrokken en gingen we naar ons kerstdiner. Het restaurant was niet echt in kerstsfeer en de gasten overigens ook niet. Toch hebben we lekker gegeten; een vega schotel met erwtensoep en een oliebol voor Sandra en een Wildebeest (Gnoe) voor René. Na de toet hebben we in ons appartement afgesloten met kerstmuziek via internetradio en koffie en thee.
Iedereen nog fijne kerstdagen!