Vakantie 2015 - Zuid-Afrika

Vanmorgen om 7.30 uur konden we aan het ontbijt zitten zodat we daarna naar Addo Olifanten park konden gaan. Het weer zag er iets beter uit dus toch maar wat korts aangetrokken. Onderweg naar het park zagen we al een auto op de weg stil staan en ja hoor, tussen de bossen zag je al allemaal olifanten lopen, machtig mooi.

We waren benieuwd hoe druk de toegangsweg naar het park zou zijn. Nou, er stond welgeteld 1 auto voor ons. Dat viel dus gelukkig mee. Nadat de hele papiermassa om naar binnen te mogen was ingevuld kregen we de toegangskaarten en de plattegrond van het park. Het gedeelte van het park waar wij heen gingen is maar een stukje van het hele Addo park. Het Addo park is het drie na grootste wildpark van Zuid-Afrika.

Bij de ingang nog even een foto gemaakt van het bord waarop je kon zien op welke plek in het park vandaag al een big animal was gespot. Je gaat daar toch een beetje op af, maar dieren kunnen hard lopen dus eigenlijk zegt dit helemaal niets. We hebben dus gewoon de kaart gebruikt en zijn lekker gaan rijden. Een self drive safari! Heerlijk met het raampje open. Het was fantastisch weer. Waarom reed iedereen dan toch met alle ramen dicht? Waarschijnlijk omdat ze nu de airco aan konden hebben (dachten wij). Halverwege de dag kwamen we er al achter. Onze auto bleek ineens aan de buitenkant niet meer grijs te zijn maar bruin van het vele stof van al het opstuivende zand van de zandweggetjes. Het was echter niet alleen de buitenkant die bruin was geworden, de binnenkant zag er net zo uit. Alles in de hele auto zat onder het stof, inclusief wij. Beeh, wat voelden we ons vies. En daarbij was onze arm en gezicht aan de kant van het autoraam helemaal verbrand. René had een mooie verbrande rechterkant en ik de linkerkant. Hadden we maar zonnebrandcrème moeten gebruiken, maar ja, die lag nog in onze B&B omdat we die de afgelopen week toch niet echt nodig hadden gehad.
Het spotten van dieren ging in het begin wel aardig. Een zebra, een struisvogel, twee kudu's van heel dichtbij en wat verschillende bokken, maar olifanten waren niet te ontdekken. Op een uitkijktorentje bij een waterplaats konden we de eersten in het park zien, zij het van grote afstand. Maar de waterplaats zelf was leeg. Nog maar een ander rondje gereden. Op een enkele cache na die er wel bleken te liggen, geen olifant te zien. Voor de tweede keer bij de waterplaats hadden we meer geluk. De ene na de andere wrattenzwijn familie kwam er drinken, maar geen olifanten. Dan maar weer terug naar boven, richting de hoofdingang. Ook daar geen enkel beest tegengekomen. We besluiten daarom maar om helemaal naar het zuidelijkste punt van het park te rijden. Op weg daar naartoe komen we voor de derde keer langs dezelfde waterplaats en ja hoor, eindelijk is het raak! Een olifantenfamilie is aan het bijtanken. Prachtig om het van zo dichtbij vanachter een schutting te bekijken. Nadat ze weg trokken zijn we toch doorgereden naar het zuiden. Het toch al rustige park wordt nog rustiger. Uiteindelijk bleek het een goede keuze te zijn. We hebben nog diverse wildsoorten kunnen bekijken. We hebben zelfs nog even met de auto naast een olifant gereden die in de berm van de weg liep. Toch net even wat leuker dan de Beekse Bergen.
Uitendelijk is het tijd om het park te verlaten via de zuidelijke poort. Door een ingestorte brug moesten we een flink eind omrijden om bij onze B&B te komen. Onderweg kwamen we daardoor nog wel langs een aantal caches dus die ook nog maar even snel meegepakt.
Nadat we al het stof hadden afgespoeld zijn we heerlijk gaan eten bij een restaurantje in de buurt. Sandra heeft teruggereden (zonder brokken te maken zo de eerste keer links rijden!) en daarna zijn we gaan slapen.
Morgen gaan we weer bijtijds ontbijten, inpakken en onze reis vervolgen, dit keer naar Knysna.