Vakantie 2015 - Zuid-Afrika

Vanmorgen om 4.45 uur moesten we ons weer melden voor de bushwalk. Rond die tijd begint het hier in Zuid-Afrika al licht te worden. Eerst even een bakje thee/koffie met oma's koek genomen en daarna werden we opgehaald. Niet door iemand van de lodge, maar door 2 rangers van het Krugerpark. Het was David weer en Donavan, een stoere man in korte broek en open schoenen, die op George Clooney leek. In de jeep zaten al 2 andere safarigangers, 2 Duitsers, dus het was weer een klein clubje. Je merkt trouwens wel dat het overal al drukker begint te worden. Deze week waren wij echt verwend met de rust.

Donavan legde uit dat we eerst nog een half uurtje moesten rijden en dat we alleen voor 'real animals' gingen stoppen. Maar ja, als er ineens een groep apen de weg verspert dan moet je natuurlijk wel stoppen. Verder zagen we olifanten oversteken, giraffes langs de kant van de weg en ook stak er een hippo over! Prachtig, die verwacht je in het water, maar nu zag je deze dus ook gewoon in de bush lopen. Een hippo kan erg snel lopen. Wat een machtig beest!
Op een gegeven moment werd de auto geparkeerd en konden we eruit. Toch wel apart en indrukwekkend om zo maar midden in de bush uit de auto te stappen. De geweren van de rangers werden geladen en we kregen nog wat regeltjes door van Donavan. Zij zouden voorop lopen, daarachter wij vieren. Achter elkaar, we mochten niet naast elkaar lopen. Wild komt altijd van voren of van de zijkant, niet van achteren. We mochten niet praten, zelfs niet fluisteren, want dan konden de dieren je horen. Wilde je de rangers iets mededelen dan moest je fluiten. Ook moest je uiteraard hun orders uitvoeren. Zeiden ze dat je achter een boom moest gaan staan dan moest je dat gelijk doen, zonder discussie. Best spannend dus allemaal. Je was constant om je heen aan het kijken of je iets in de buurt zag. Wellicht waren de dieren ons wel van een afstandje aan het bespieden.
Onderweg vertelde Donovan allerlei wetenswaardigheden over wat we op dat moment tegen kwamen. Zoals over verschillende insecten, vogels, holen, poep, termietenheuvels en de sporen die we tegen kwamen. Tijdens de uitleg bleef David op een afstandje de wacht houden en wild spotten, maar helaas, dan liepen we naar hem toe en dan schudde hij weer zijn hoofd. Niets gespot.....We hebben wel sporen gezien van een leeuw, een witte en zwarte neushoorn, een schildpad, olifanten en een zebra. Daar bleef het helaas wel zo'n beetje bij. Het enige dier wat we gezien hebben was een worthog, een wrattenzwijn. Dit was tijdens en net na het heerlijke ontbijt die David voor ons mee had genomen vanuit de lodge. Ook dit werd gewoon genuttigd midden in de bush. Als de dieren ons eten maar niet roken... Onderweg kreeg Sandra ook nog wat van David in haar handen gedrukt. Het leek wel een stukje heel hard, dun, ijzerachtig touw. Na de bushwalk, toen we weer mochten praten, toch maar even gevraagd wat dit nu was. Bleek het een haar uit een olifante staart te zijn! Daar schijnen ze vaak armbanden van te maken, zo sterk is het. Leuk om even mee te nemen, maar ook wel gevaarlijk. Je mag namelijk niets meenemen uit de natuurparken. Dat is allemaal strafbaar! Het was gelukkig goed gegaan, we zijn niet aangehouden!
Teruggekomen bij de auto hebben we nog wat water gedronken en daarna zijn we netjes teruggebracht bij onze lodge. Ondanks het feit dat we helaas geen groot wild hebben gezien tijdens de bushwalk, was het een geweldig mooie ervaring om zomaar tussen de wilde beesten te mogen lopen. Misschien moeten we nog maar een keer terugkomen om het eens over te doen.
De rest van de dag hebben we lekker relaxed aan gedaan. Nou ja relaxed, we wilden nog even naar Phalaborwa lopen om het stadje even te bekijken en wellicht onze eerste cache in Zuid-Afrika mee te pikken. En dat is gelukt! Jippie. De eerste is binnen, die druk is er ook af. Op onze geocache pagina kan Zuid-Afrika rood worden ingekleurd!
Daarna even door de winkelcentra gelopen. Omdat Phalaborwa geen toeristendorp is zag je dus alleen maar locals. Wel leuk om te zien, maar niets om even gezellig iets te drinken of winkeltjes te bekijken. Grote winkelcentra, echt wel voor de wat rijkere Zuid-Afrikanen. Toch vond je om de hoek van winkels ook wel local marktkraampjes, waar vooral veel groenten werden verkocht. Ik voel me daar toch altijd wel een indringer om daar als rijke Europeaan te lopen. Daarna hebben we de terugweg in de warmte weer geprobeerd terug te vinden. Dankzij TomTom en René die wist dat onze lodge aan de Copper Road lag. Voor ons idee namen we wel een omweg terwijl we wel de wandelroute op TomTom hadden gekozen. Nadat we op Copper Road waren aangekomen bleek dat ook wel. In de verste verte geen Sefapane Lodge. Copper Road bleek heel lang te zijn. Hoe lang zouden we nog moeten lopen in deze hitte? Gelukkig hadden we nog de Geocache app die ons de weg naar onze eerste cache, die we eerder deze week zochten, kon leiden. Wisten we in ieder geval in welke richting we moesten lopen. Waar zouden we zijn zonder de smartphones ;-). We bleken dus nog wel een stukje verwijderd van de lodge, maar ja, we wisten dat het biertje en de cocktail daar op ons zou wachten en dat we een heerlijke duik in het zwembad konden nemen. Een heerlijke afsluiting van ons kleine weekje in Sefapane Lodge. Morgen vertrekt ons vliegtuigje om 13.15 uur van Phalaborwa airport. We worden om 12.30 uur opgehaald bij de lodge. Dat is nog eens relaxed. Niets 3 uur van te voren er zijn! Er is dan ook maar 1 landings-/startbaantje, en een incheckbalie is er ook niet. Straks gaan we eerst nog even lekker eten in het restaurant en morgenochtend op ons gemak inpakken voor het volgende avontuur. En nu maar hopen dat de malariapillen goed hun werk hebben gedaan. We zijn allebei lekgeprikt door de muggen, jaja, zelfs René! En dat nog wel met alle voorzorgsmaatregelen als Deet en een klamboe. Waar de vervolgreis naar toe gaat schijnen geen muggen te zijn die besmet kunnen zijn met de malariaparasiet. Nog 1 week de pillen slikken en dan hebben we dat ook weer gehad! Vanavond hebben we na het eten ook nog even (anderhalf uur!) met Franca geskyped. Dat was leuk dat we ook vanaf hier even contact konden hebben. Voor de komende weken zal het namelijk even afwachten zijn. We hebben geen idee of we een beetje bereikbaar kunnen zijn. Afwachten of er wifi in de B&B's is.