12 en 13 december 2015
Vandaag was het eindelijk zo ver. Niet zoveel tijd gehad om er over na te denken maar toch zijn de voorbereidingen snel gegaan.
Donderdagnacht nog even snel met Franca geskyped omdat het maar de vraag is of we daar in Afrika contact kunnen houden. Met Franca gaat alles goed. Die is druk met alles en ze heeft gelukkig geen heimwee.
Vanmorgen rustig opgestaan en de laatste dingen gedaan. Pa Strien kwam ons om 13.00 uur ophalen om naar Schiphol te gaan. Heerlijk relaxed hoor om zo later op de dag te vertrekken.
We konden thuis nog niet inchecken omdat we een tussenstop in München hadden en dat vluchtnummer bleek niet eens te bestaan.
Op Schiphol aangekomen konden we toch bij de selfservice gelijk inchecken voor Phalaborwa. De bagage hoeven we in München ook niet op te halen, dat gaat automatisch naar het volgende vliegtuig (hopen we ;-)).
Op Johannesburg moeten we wel de bagage van de band halen maar het hoeft niet meer te worden ingecheckt.
Op Schiphol hadden we tijd genoeg. Het is toch gek om zo zonder Franca te reizen. Normaal let je toch op haar en dat hoeft nu niet. Maar dat zal vast wel gaan wennen de komende drie weken. Één voordeel: ik mag nu bij het raampje zitten! Wat een rust op Schiphol zeg. Een heel verschil met in de zomer.
Eerst op Schiphol nog even wat luchtjes gekocht en nog extra TSA sloten voor de koffers. Daarna even rustig wat gedronken en naar de gate. Het vliegtuig was er nog niet dus we zouden gelijk al wat vertraging hebben. Maar we hadden 2 uur overstaptijd in München dus dat moest goed komen.
Uiteindelijk vertrokken we met 20 minuten vertraging. Het was een klein vliegtuig met 2x2 stoelen rijen. We zaten op rij 25, een stukje achter de vleugel, bijna achterin! Onderweg kregen we ook nog wat te eten. Lekkere sandwich met salami! Gelukkig was er nog iets over van de vorige vlucht dus ik kreeg een lekker cakeje. Nog een drankje erbij en snel alles opruimen. Voor we het wisten waren we alweer geland. Weinig van de landing gemerkt. Met de bus werden we vervolgens naar de terminal gebracht. Daar hadden we ruim een uur voor we weer moesten boarden. Even lekker ook hier op de luchthaven rondgestruind en even op ons gemak gezeten. Daarna op naar het volgende vliegtuig, dit keer naar Johannesburg. Dit vliegtuig was wel ietsje groter, we zaten weer iets achter de vleugel, bijna achterin, alleen nu op rij 74! Niet te geloven wat een groot ding. De stoelen naast elkaar waren er 2, 4, 2. Ongelooflijk dat zoiets in de lucht kan blijven. Op de stoelen lag al een heerlijk kussentje, een dekentje en een cadeautje. Hierin zat een oogmasker, sokken en een tandenborstel en tandpasta. Wat een verwennerij! Het opstijgen ging ook weer soepel. In München was het ook weer erg rustig op de luchthaven en dit merk je ook duidelijk bij het taxiën. Net als op Schiphol hoefden we niet te wachten om te mogen opstijgen maar we konden in een keer door.
Na het opstijgen kregen we gelijk een lekker drankje en daarna werd het warme eten geserveerd. Hier was er wel op mij gerekend en ik kreeg een heerlijke vegetarische hap!
Daarna rustig filmpje kijken, maar ja, filmpje en Sandra is niet zo'n goede combi dus al snel vielen mijn ogen dicht. Maar dat gaf niets want we moesten nog de hele nacht vliegen. René kon helaas niet zo goed slapen dus hopelijk kunnen we in Sefapane Lodge vroeg naar bed. In het vliegtuig ook gelijk de eerste malaria pillen geslikt. Kom maar op muggen, ons maken jullie niets!
's Ochtends vroeg kwamen we in Johannesburg aan. We konden de zonsopgang mooi zien vanuit het vliegtuig. Gelijk moesten we ook de klok een uur vooruit zetten, dus dat is nu zeven uur tijdsverschil met Franca.
Daarna door de douane en het visum regelen. Welkom in Zuid-Afrika, wat een sloom gedoe. De mensen lopen hier echt heel langzaam. Komt het nu niet dan komt het morgen wel!
Maar goed, dat maakt niet uit. Wel grappig om te zien. Daarna op zoek naar de koffers. Die moesten we nu wel ophalen en zelf bij de volgende drop off brengen. Altijd fijn als je je koffers op de band voorbij ziet komen! Daarna rustig kijken of we ergens geld konden pinnen en de volgende vertrekhal opzoeken. Nou, eenmaal achter de douane was het personeel heel snel. Voor je het wist werd je koffer uit je handen gegrist en werd je snel de weg voorgelopen naar de volgende hal. Neeeeee, dit willen wij niet. Wij willen zelf rustig overal kijken, we hadden namelijk overstaptijd genoeg. Na verschillende keren mensen te hebben afgewimpeld (die zaten natuurlijk allemaal op een snelle fooi te wachten) zijn we maar door een achtergangetje gaan lopen (daar mochten zij waarschijnlijk niet komen ;-)).
Meteen ook een werkende geldautomaat gevonden waar we onze eerste 'Rand'-en hebben gepind. Voor het gemak rekenen we maar 1 op 10. Ook een naastgelegen toilet bood oplossing voor een ander nijpend probleem.
Daarna werd het tijd om de koffers kwijt te raken. Even zoeken en een keertje vragen aan een vriendelijke luchthavendame en voila, we werden netjes geholpen. Nogmaals door de douane met een niets voorstellende tassencontrole. Daarna even in alle rust bij de kleine gate gewacht tot we in de bus mochten stappen, op naar de volgende vlucht. Het bleek een klein propellor toestel te zijn, maximaal 30 personen, maar we zaten niet helemaal vol. Met een hoop herrie vertrokken we naar onze eindbestemming voor deze week, Phalaborwa.
Eenmaal boven in de lucht, werd ook hier een sandwich en wat te drinken geserveerd door de enige stewardess die aan boord was. Voor 'Anna' (want Sandra bestaat volgens de officiële documenten niet) was er weer keurig een vega lunch geregeld; een heerlijke wrap.
Toen we in Phalaborwa aankwamen begon de vakantie pas echt. Een heel klein vliegveldje geheel in safaristijl. Maar wat een hitte hier, veel heter dan in Johannesburg! We werden netjes opgewacht door een vriendelijk mannetje van ons resort met een heuse safari-Jeep. Na een hele korte rit kwamen we aan in het park. Inchecken ging vlot en we werden bij onze 'rondavel' gebracht met uitzicht op een vijver.
Na even bij te zijn gekomen, hebben we de zwem handdoeken opgehaald en zijn we wat gaan drinken in de bar gevolgd door een heerlijke duik in het zwembad. Ondanks een moeizame wifi verbinding toch wat berichtjes naar huis en de USA kunnen versturen.
Na een korte regenbui met in de verte wat onweer zijn we boodschappen gaan doen bij de Spar even verderop.
Daarna besloten om toch van huisje te wisselen in verband met een airco die wel heel veel herrie maakt. Niet dat degene die we nu hebben stil is, maar toch.
Na een frisse douche zijn we naar het restaurant gegaan waar we heerlijk hebben gegeten. René een lams-curry en Sandra een vega lasagne.
Nu nog even proberen om dit bericht met wat foto’s op de website te zetten. Dan snel naar bed voor een lange safari. Om 5 uur gaat de wekker!